KWEEPERENGELEI

16 nov

Ik begrijp begot niet hoe het komt dat ik hier zo lang mee gewacht heb… Maar vandaag (en een deel van gisteren) stond het op mijn to do lijst: kweeperengelei!

Ondertussen riekt hier heel het kot naar de kweepeer en heb ik drie zalige potjes gefabriceerd. (FIER TROTS FIER)

En nu is het aan u! Ik ga het hieronder even kort stap voor stap uitleggen en dan wordt dit recept een makkie.

Kweeperen

De kweeperen zijn er klaar voor!

 

In huis halen (of door tante D. binnen te steken):

  • 1,5 kg zeer rijpe kweeperen (ongekuist gemeten)
  • 1 kg confituursuiker (opgelet dit keer is het de 1 kg suiker versus de 1 kg fruit-versie)
  • 2 eetlepels citroensap
  • water
  • pectine of agar agar (voor de noodgevallen)

 

Ik kweepeer, u kweepeert, wij kweeperen:

Fase 1 van het “rampenplan”: wrijf de kweeperen goed schoon met een handdoek. U gaat merken dat het dons er op die manier gemakkelijk van af gaat. Vervolgens wast u de vruchten en snijdt u ze in 4 partjes. U moet geen schil of klokhuis verwijderen (dus dit is lekker gemakkelijk), enkel de poep moet er af.

Snij elk partje in schijfjes van 5 mm dikte. Doe deze schijfjes in een ruime kookpot en zet ze net onder water. Voeg 2 eetlepels citroensap toe. Breng het geheel aan de kook en laat alles 1,5 uur zachtjes koken met het deksel op de kookpot.  De kooktijd hangt sterk af van hoe rijp de kweeperen zijn, hoe dik u de schijfjes snijdt, … Als de schijfjes kweepeer net niet uit elkaar vallen, dan mag de pot met andere woorden van het vuur.

Zet de kookpot fris en laat alles 12 u rusten.

De volgende ochtend tovert u uw zeef en geleidoek boven. Leg de geleidoek in de zeef en giet er eerst kokend water door. Zo is de doek gebruiksklaar.

Giet de kookpot met kweeperen in drie of vier stapjes door de geleidoek. Alles in één keer filteren is onmogelijk. Dus giet een deel van de inhoud in de geleidoek. Laat het sap even doorlopen en vervolgens wringt u de geleidoek met de inhoud uit. Overdrijf niet met knijpen… uw gelei zal anders fel troebel worden. En dit blijft u herhalen totdat de kookpot leeg is.

Meet 1 liter gefilterd kweeperensap af en doe het samen met de confituursuiker in de kookpot. Los de suiker eerst op en breng vervolgens flink aan de kook. Laat het geheel 4 minuten (in mijn geval zelfs 5) goed doorkoken. En test of de stolling goed zit.  Merkt u duidelijk dat de gelei niet stolt, dan mag u nog een 2-tal minuutjes verder koken. Blijft uw gelei nog lopend, dan mag u een zakje agar agar of pectine toevoegen.  Bij mij is het zonder gelukt, maar de ene kweepeer is de andere niet, dus geneer u niet.

Schuim grondig af en doe de hete gelei in propere potjes. Keer ze om en laat afkoelen.

 

Probeer het zelf op deze manier. En komt u een probleemke tegen… I’m all ears!

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Print Friendly
Be Sociable, Share!

18 Responses to “KWEEPERENGELEI”

  1. Philou 7 november 2013 at 17:33 #

    Dag Madam Confituur,

    Ik heb voor het eerst in mijn leven kweeperen in huis en in het weekend moeten ze er aan geloven. Nog even een vraagje; ik neem aan dat je de bruine (beurse) plekjes er wel eerst uitsnijdt?

    Groetjes
    Philou

    • Madam Confituur 8 november 2013 at 12:49 #

      Best de bruine plekjes wegsnijden ;-)

  2. Hilde Decaluwé 2 november 2013 at 12:03 #

    Beste kweepeer-liefhebbers,

    Ook ik maak al (meer dan 30)jaren kweepeer-gelei. Ik doe het ongeveer zoals hier beschreven. De (onbespoten) citroen rol ik tot die goed soepel is, zodat het sap goed loskomt. Ik snij die net als de peren in schijfjes en kook ze gewoon mee. Hoeveel ik ervan gebruik hangt af van hoeveel kweeperen ik heb – ik doe het net iedere keer wat anders. Bij ongeveer 4 kg (ongekuiste) peren gebruik ik minstens 1 grote citroen. Als de peren zachtgekookt zijn, laat ik het geheel altijd rusten over de nacht. Zo kunnen alle smaken goed in de vloeistof trekken en zakken de gekookte delen ook wat naar de bodem…
    Als je volgende dag dan eerst de bovenstaande vloeistof door je “gelei- of kaas-doek” giet, dan kan je zonder veel moeite de ganse pot erin doen (ik maak de hoeken van de doek vast aan de 4 poten van een oude omgekeerde stoel – uiteraard met stevige elastieken – en zet er een grote pot onder. Zo kan alles in een keer in de doek gedaan worden. Je moet er dan verder ook niet meer naar omzien – alleen af en toe door de massa roeren als het druppelen opgehouden is. Zo heb je er veel minder werk en afwas aan).

    Ik heb al van alles geprobeerd met kweepeer, om een kleine smaakvariatie mee te geven, alsook om er een mooi presentabel potje van te maken – dat ik als cadeau kan geven bvb. Hiervoor laat ik de citroenschijfjes niet met de kweepeer meekoken, maar ga ze kort opkoken in water. Je kan ook vlierbloemen meekoken, of er enkele ster-anijsjes (je weet wel, die donkerbruine, harde stervormige zaaddoosjes) bijdoen. Een paar kruidnagels en een gebroken kaneelstokje geven dan weer een andere smaak. Als ik verse gember heb, dan snijd ik daar schijfjes van en kook die ook kort mee. Deze gekookte ingrediënten hou ik apart in de koelkast in een vaatwasgewassen bokaaltje (60 à 70°) tot de volgende dag. De kruidnagels doe ik wel weg, omdat ze gemakkelijk overheersen als je ze in de gelei laat. Het kookwater giet ik wel bij de kweepeer die nog moet opgekookt worden.

    Ik zet mijn vaatgewassen potjes ook altijd eerst geopend in een koude oven, die ik opwarm naar 100 à 110° – zo zijn ze trouwens gesteriliseerd. De pas gevulde potjes zet ik direct terug in de nog warme oven, draai hem uit na een uur en laat de potjes er ook in afkoelen. Ik kan je verzekeren als je zo werkt dat je gelei/confituur meer dan een jaar bewaart op een koele plek.

    Terwijl ik de volgende dag de gelei maak, doe ik 1 citroenschijfje, 1 steranijs en een stukje kaneelbast in enkele van de potjes. In andere potjes doe ik vlierbloemen met citroen, in nog andere gember met kaneel. Je kan oneindig veel smaken uittesten apart of gecombineerd als je dat wil… het is zo boeiend.
    Vul de potjes dan gewoon zoals anders tot aan de rand – met de nog kokende gelei – en draai het ijzeren schroefdeksel er direct op.

    Ik maak mijn gelei en confituur altijd met doodgewone suiker en gebruikte altijd minder dan 1 kg suiker op 1 kg of 1 liter sap. Altijd maakte ik kleine hoeveelheden per keer en liet dat HEEL GOED DOORKOKEN. De kooktijd bij mij bedraagt meestal rond de 7 min. Het lukt aardig, maar ik doe vanaf 5 min. ook altijd de stollingstest op een koud bord. Als je het al zoveel gedaan hebt dan hoor je en zie je het ook glanzender worden als je brouwsel voldoende indikt.
    Gelei die te slap was heb ik in al die jaren ook wel af en toe gehad, maar ik maakte daar geen punt van. Die “mislukte” gelei gebruikte ik als zoetmiddel in thee of milkshakes of in plaats van honing in vinaigrettes of andere gerechten.

    Zelf ben ik niet zo’n zoetekauw, maar kweepeer-gelei is altijd al mijn favoriet geweest. Ik meng fruitsoorten ook dikwijls naargelang de hoeveelheid natuurlijke pectines.

    MINDER SUIKER ?
    Nu ik ook op mijn suikerinname moet beginnen letten ben ik aan het experimenteren gegaan. Ik gebruikte nu 1/3 van de normale hoeveelheid suiker en heb er geweekte gelatineblaadjes aan toegevoegd op het einde van de kooktijd. Ik moet nu wel nog ondervinden als die gelei/confituur ook “bewaart” buiten de koelkast. Als dat niet zo is, dan ga ik het sap/fruit onbewerkt moeten invriezen en keer per keer kleine hoeveelheden maken.
    Bij de kweepeer zal ik ook moeten wennen aan de kleur denk ik… want met minder suiker krijg je ook niet de mooie lichte karamelkleur die we allemaal wel kennen.
    Een probeersel met stevia-druppels of zelf gedroogde blaadjes is mijn volgend experiment. Ik heb mij ondertussen laten vertellen dat marmello ook een prima geleer-middel is – dus staat een experiment daarmee ook nog op mijn agenda.

    Variaties:
    Ik doe nog iets anders met kweepeer.
    Van de rijpste/zachtste kweeperen hou ik een beetje van het vruchtvlees (dus zonder schil of pitten) apart en stoof dat met appels samen tot moes. Lekker een andere smaakvariant voor appelmoes. Als je dit doet, dan heb je in verhouding ook meer schil en pitten in de pot waar je gelei mee maakt. Dus dikt ze ook beter… 2 keer “chance” zeg ik maar.

    Mijn vriendin maakt ook een mengeling met bramen en dat smaakt verrukkelijk, maar zo behoudt je uiteraard ook die gekende mooie kleur niet hé?

    veel succes met experimenteren…
    Hilde

    • Madam Confituur 3 november 2013 at 20:29 #

      Dag Hilde,
      Fijn dat u uw ervaring hier deelt, echt tof!!! Ik heb wat het verminderen van suiker betreft, positieve ervaringen met Tagatesse. Misschien ook eens het proberen waard.

      Groetjes en nogmaals bedankt. Het was leuk om te lezen hoe u thuis te werk gaat!

    • anthonis wilfried 10 november 2013 at 10:03 #

      Beste Hilde,

      Heb afgelopen week kweeperengelei gemaakt en zal nu Dinsdag de dikte testen. Allereerst wou ik geen gebruik maken van geleer suiker en wou gebruik maken van de natuurlijke pectine in de kweeperen. Om de mooie amber/roze kleur te bekomen moet je de kweeperen lang genoeg laten pruttelen (niet koken) langer dan dat de peren moes zijn geworden. Verder heb ik het vocht na het koken door een neteldoek (in zift) gegoten (warm gaat dat altijd beter dan koud). Verder voor de helft ingekookt (niet koken maar pruttelen. Na inkoken het sap en suiker 1 op 1 genomen even opkoken en in de potjes. Gelatine zou ik best niet gebruiken (is dierlijk/ gewonnen uit beenderen van varken en rund) en bederft ook snel.
      Dieetsuiker is niet altijd hitte bestendig, ik gebruik van DR. Oetker Zoetstof vloeibaar, maar geen suiker wil ook zeggen sneller bederven dus best altijd in de koelkast bewaren en vooral na opening.

      Groetjes Wilfried
      schoolkeuken.be

      • Madam Confituur 12 november 2013 at 09:14 #

        Dag Wilfried,
        Bedankt voor uw reactie. Eén ding is zeker… zoveel potjes en zoveel verschillende jamstijlen! LEUK!

  3. Simone 26 oktober 2013 at 22:05 #

    Dag Madame Confituur,

    Ik dacht dat de pitjes er juist wel uitmoeten. Is het niet zo dat kapotte pitjes giftig zijn?

    Beste groeten,
    Simone

    • Madam Confituur 27 oktober 2013 at 09:12 #

      Dag Simone,
      U kan de kapotte pitjes verwijderen om u gerust te voelen.
      Het is zo dat deze pitjes het buitenland verkocht worden als geneesmiddel. Het is dus een beetje zoals met veel dingen, bij zeer hoge concentraties kan men spreken over gif, maar bij kleine aantallen niet. Dit is ook zo bij bv. klaprozengelei, amandelen,…

  4. Jerica 23 oktober 2013 at 09:01 #

    Wat gebeurt er als ik het mengsel geen 12 uren laat rusten? :-)

    • Madam Confituur 23 oktober 2013 at 09:12 #

      Dag Jerica,
      Dan zal uw rendement iets lager liggen. Het is zo dat het geheel tijdens deze 12u kan uitlekken. Maar dat moet niet, persé.

      • Jerica 23 oktober 2013 at 09:17 #

        Maar in het recept staat toch niet dat je het 12u moet laten uitlekken maar gewoon moet rusten? Of lees ik dat nu zo verkeerd? :-)

        • Madam Confituur 23 oktober 2013 at 09:33 #

          Ik heb het effen zelf bekeken. Kijk, strikt genomen zou u het goedje 12 u moeten laten uitlekken. Maar bij deze madam moet alles sneller dan snel gaan en ik doe dat dus niet. Ik ben eerder een wringer… ik knijp op mijn geleidoek omdat ik het eigenlijk niet zo belangrijk vind om een glasheldere gelei te scoren. Wilt u echter wel een zeer heldere gelei, dan kan u niet knijpen op de geleidoek en vrede nemen met een iets lager rendement (geen uitlektijd) of 12 u geduld uitoefenen.

          • Jerica 23 oktober 2013 at 10:02 #

            Prima, ik zit ook zo in mekaar! :-) Ik heb wel geen geleidoek, is een propere tetradoek ook een goed alternatief?

          • Madam Confituur 23 oktober 2013 at 10:12 #

            Jot manneke, dat gaat ook lukken. Leg deze in een zeef, en giet er eerst kokend water door (steriliseren en zorgt ervoor dat de doek kan filteren). Vervolgens giet u de kweeperentoestand er pas door.

          • Jerica 23 oktober 2013 at 12:23 #

            Bedankt!! :-)

  5. Lieve 3 mei 2013 at 11:38 #

    Nog een tip: je kunt deze gelei ook maken van de vruchten van de dwergkwee- of sierkweestruik, die veel mensen in hun tuin hebben staan (Chaenomeles japonica): mooie rode bloemen en gele vruchten.
    In de winter bij elkaar rapen en koken zoals kweeperen. De gelei smaakt iets minder penetrant (als kind lustte ik geen kweeperengelei!) en frisser, met wat meer zuren, vooral omdat de vruchten soms niet rijp worden – maar dat hindert niet.

  6. Toon 17 december 2012 at 18:38 #

    Uw kweeperengeleirecept is ongeveer wat ik al heel wat jaren, en steeds zonder agar agar of pectine, doe.
    Alleen, soms schil en ontpit ik wel de kweeperen. De ‘afval’ gaat in een zakje mee in de pot en bij het uitlekken wordt dit verwijderd.
    Waarom? Omdat ja na het uitlekken van de moes je confituur kunt maken.
    Er zijn weinig fruitsoorten waar dit nog mee kan.

    • Madam Confituur 18 december 2012 at 09:02 #

      Aha, Toon, fijn dat u ook zo gek bent op deze gelei. Het lukt inderdaad zonder pectine en agaragar (ook bij mij). Maar aangezien nood soms wet breekt, heb ik als noodoplossing agaragar er bij gezet.
      Met de moes, confituur maken, zal ik zeker eens proberen. Thanks voor de tip!

      groetjes,
      Madam Confituur

Stuur me een bericht


7 + twee =